• نوای مردم، برای مردم
  • About People and For People
  • اولین سایت خبری مستقل شهرستان سنندج
  • Navayeabidar Local News Portal
تاریخ انتشار : دوشنبه 19 آذر 1397 / 19:06   کد خبر : 5534   گروه : پزشکی
هنوز هم جدی ترین بیماری دنیا ایدز است:

وضعیت بیماری ایدز در جهان

در حال حاضر بیش از 36 میلیون نفر در جهان به ویروس HIV  مبتلا هستند. تعداد افراد مبتلا به این ویروس در حال افزایش است و به کار بردن واژه اپیدمی برای این بیماری تقلیل گرایانه به نظر می رسد. هر فرد مبتلا روایت گر تصویری متفاوت از زندگی است .

در حال حاضر بیش از 36 میلیون نفر در جهان به ویروس HIV مبتلا هستند. تعداد افراد مبتلا به این ویروس در حال افزایش است و به کار بردن واژه اپیدمی برای این بیماری تقلیل گرایانه به نظر می رسد. هر فرد مبتلا روایت گر تصویری متفاوت از زندگی است .

به گزارش نوای آبیدر، در حال حاضر بیش از 36 میلیون نفر در جهان به ویروس HIV  مبتلا هستند. تعداد افراد مبتلا به این ویروس در حال افزایش است و به کار بردن واژه اپیدمی برای این بیماری تقلیل گرایانه به نظر می رسد. هر فرد مبتلا روایت گر تصویری متفاوت از زندگی است .  زنی در افریقا را در نظر بگیریم که همسرش در بیمارستان همزمان با بیماری سل و ایدز مبارزه می کند و او ترس بزرگ کردن فرزندانش را دارد.  یک دختر سی ساله هندی را در نظر بگیرم که در ایستگاه قطاری به تن فروشی مشغول است و با وجود اینکه می داند به ویروس HIV  مبتلا است به دلیل ترس ناشی از تبعیض در جامعه به سراغ درمان بیماری خود نمی رود. یک جوان 24 ساله که هرویین تزریق می کند و از وضعیت بیماری ایدز خود بی خبر است و از ترس تمسخر افراد جامعه به سراغ داروهای مورد نیاز نمی رود.

 

این توصیف های مختصر همگی نمونه های واقعی افراد مبتلا به ویروس HIV  هستند. بیماری ایدز در شکل های مختلف در افراد متنوع که عمدتا اسیب پذیر هستند نمایان می شود. مبارزه جهانی تا ریشه کن نمودن این بیماری و به رسمیت شناختن حقوق افراد درگیر بیماری باید ادامه داشته باشد.

 

در طول ده سال اخیر پیشرفت های گسترده و قابل توجهی در ارتباط با پیشگیری و درمان ویروس HIV  صورت پذیرفته است. امروزه می دانیم فردی که میزان ناچیز و غیر قابل انتقال از ویروس HIV  را داشته باشد این ویروس را به شریک جنسی خود منتقل نمی کند.امروزه بر اساس شواهد علمی می دانیم که اغاز زود هنگام درمان پس از تشخیص HIV  بدون در نظر گرفتن تعداد سلولهای ایمنی می تواند در روند بهبود بیماری و امید به زندگی افراد مبتلا نقش داشته باشد. امروزه با استفاده از داروهای پروفیلاکسی پیش از امیزش به میزان قابل توجهی می توان از ابتلا به این ویروس در هنگام امیزش با کاهش عوارض جانبی استفاده کرد.

 

سازمان های بین المللی جهانی نیز نظیر سازمان جهانی بهداشت با همکاری سازمان ملل برنامه  اهداف توسعه پایدار را بر مبنای پایان دادن به ویروس HIV  به عنوان یک چالش بهداشت عمومی تا سال 2030 میلادی در نظر گرفته اند. تلاش های بین المللی در سال 2016 میلادی با پیشرفت های قابل توجهی همراه بود به گونه ای که 1.8 میلیون مورد از ابتلا به انواع جدید ویروس HIV  کاهش یافت و تا 500000 نفر در سال 2020 میلادی تقلیل پیدا کرد. برنامه مشترک سازمان ملل در ارتباط با ایدز نیز اهدافی را در سالهای پیش رو در نظر گرفته است که به ان آبشاری از درمان ایدز می گویند. بر اساس این برنامه تا سال 2020 میلادی 90 درصد از مردم که مبتلا به ویروس HIV  هستند از وضعیت بیماری مطلع می شوند. از این افراد 90 درصد انها باید مورد درمان قرار گرفته و 90 درصد از افرادی که تحت درمان هستند باید از لحاظ میزان وجود ویروس در بدن مهار شوند. تعامل سازنده جامعه جهانی و انجمن های مردم نهاد می تواند در رسیدن به این هدف کمک کننده باشد .

 

در اوایل سایل 2000 میلادی پیشگیری از HIV  بسیار ساده به نظر می رسید. به منظور جلوگیری از HIV  مردم از داشتن رابطه جنسی مشکوک منع می شدند و استفاده از کاندوم به همراه وفاداری به یک شریک زندگی توصیه می شد. واقعیت پیچیده ای که در ارتباط با پیشگیری از HIV  وجود دارد این است که افرادی که در معرض خطر HIV  هستند معمولا تطابقی با چنین رویکرد پیشگیرانه ای ندارند و سیاست گذاری های پیشگیرانه بیشتر بر روی حقوق فردی و جنسی افراد استوار بوده است . امروزه علاوه بر استفاده از کاندوم و داروهای پیشگیرانه باید اموزش جنسی در مدارس به همراه اموزش زنان باردار به همراه به وجود اوردن تغییرات ساختاری در نگرش جامعه نسبت به ایدز همراه باشد. با توانمند سازی زنان به همراه شناخت حقوق کودکان کار و خیابانی به همراه زنان تن فروش و سایر گروه های اسیب پذیر می توان در جهت کاهش اسیب های ناشی از این بیماری گام های مهمی را در اینده نزدیک برداشت .

 

امروزه در ارتباط با بیماری ایدز با بحران پیشگیری مواجه هستیم . توجه نسبی به ویروس HIV  و عدم وجود منابع مالی و انسانی کافی جهت انجام پژوهش ها و درمان گسترده در کشورهای در حال توسعه باعث کاهش سرعت رسیدن به اهداف توسعه پایدار سازمان جهانی بهداشت شده است . نگاه منفی جامعه نسبت به HIV  و تبعیض گسترده در ارتباط با گروههای اسیب پذیر جامعه تنها با تغییر کلی نگرش جامعه نسبت به این بیماری به همراه ارتقا احترام به اصول اولیه حقوق بشر در جهان  امکان پذیر است .

 

به اهتمام و قلم شکیب الحق کارشناس ارشد میکروبیولوژی بالینی و عضو انجمن بیماری های عفونی

برچسب هـا :

نظرات بینندگان :

      اولین نفری باشید که در مورد این مطلب نظر می دهید!

نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت نوای آبیدر در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

-->